Veel mensen kampen met een gebrek aan zelfvertrouwen. Vaak al van jongsaf aan. Vaak hebben ze dat ”aangeleerd” van één of beide ouders. Ofwel omdat die zelf onzeker waren en een gebrek aan zelfvertrouwen hadden. Ofwel omdat die hen in hun jeugd weinig erkenning hebben gegeven en de lat altijd erg hoog hebben gelegd. En vaak komen die twee factoren ook tegelijkertijd voor.

Maar het kan ook zijn dat dit gebrek aan zelfvertrouwen ontstaan is doordat ze gepest zijn of nog steeds worden, door negatieve ervaringen, door hoge eisen die door hun omgeving of door henzelf aan hen gesteld worden, door het gevoel geen aansluiting te kunnen vinden en dus jezelf altijd anders te ervaren dan anderen.

Er zijn tal van redenen, waarom mensen onzeker worden over zichzelf en/of blijven.

Zijn wie je bent

Er is één kenmerk, dat ik altijd tegen kom bij mensen, die onzeker zijn en een gebrek hebben aan zelfvertrouwen. Ze blijken gedrag te vertonen, dat niet goed voor hen is. Ze luisteren niet (meer) naar hun eigen intuïtie of hun eigen behoeften. Ze geven meer dan ze eigenlijk willen; ze zeggen ”ja” als ze ”nee” voelen, en passen zich bijvoorbeeld veel te veel aan. Of ze leven erg ongezond. Of ze blijven in een rol in hun relatie, die eigenlijk niet goed voelt.

Ook kan het zijn dat je altijd zo met je hoofd bezig bent, dat je je lijf negeert. Dat je zowel je fysieke als je emotionele gevoelens negeert.  Terwijl die juist in principe de stevige basis vormen, waarop je met al je gedachten verder zou kunnen bouwen. Je leeft dan dus eigenlijk maar met één derde van alles wat en wie je bent.

Kortom: ze kúnnen eigenlijk ook niet op zichzelf vertrouwen, want ze doen dingen, waarmee ze zichzelf verraden of delen van zichzelf ontkennen. Ze hebben dus terecht een gebrek aan zelf-vertrouwen, want ze zíjn voor zichzelf ook niet te vertrouwen.

Vicieuze cirkel

Nu kun je je natuurlijk afvragen of dat oorzaak of gevolg is. Misschien pas je je aan, juist omdát je onzeker bent. Maar het kan ook zijn dat je je aanpast en niets voor jezelf vraagt, omdat je denkt dat dit zo hoort. En omdat je verwacht dat de anderen ook wel aan jou zullen denken of voor jou zullen zorgen. En als dat dan niet gebeurt, vraag je je af waarom niet. En ga je aan jezelf twijfelen.
Of je zorgt niet goed voor jezelf omdat je jezelf niet de moeite waard vindt. Of omdat je er geen energie voor hebt.

Of het nu oorzaak is of gevolg: als je niet goed voor jezelf zorgt, zowel emotioneel als fysiek, kom je in een vicieuze cirkel terecht: je past je aan omdat je niet voor jezelf op durft te komen. Daarna baal je van jezelf dat je je wéér hebt laten ondersneeuwen. En daardoor ga je nóg negatiever over jezelf denken en durf je een volgende keer wéér niet voor jezelf op te komen.

Zelfvertrouwen kweken

Een goede remedie is dus: stilstaan bij jezelf; jezelf leren waarnemen, zowel qua fysieke als emotionele gevoelens en ook welke gedachten jou bepalen; ontdekken waar jij zelf behoefte aan hebt; die behoefte erkennen, manieren zoeken die bij jóu passen om die behoeften te vervullen; en stapje voor stapje steeds meer gaan doen wat echt bij jou en jouw situatie past. Zodat je tevreden over je zelf kunt worden en jezelf kunt gaan vertrouwen. Dat is natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan. Het is dan ook verstandig om hier hulp bij te zoeken.