Categorie: Uncategorized

Het gezamenlijk belang

Sticky bericht

Er was – ook in het westen – een tijd dat het gezamenlijk belang, het belang van de gemeenschap, altijd groter was dan dat van de individuen. In sommige culturen is dat nog zo. De gemeenschap gaat daar vóór het individu. In het doorschieten daarvan kan het individu tekort komen. Vandaar de opkomst van het individualisme. Maar in het doorschieten van dat individualisme ontstaat nu de ene crisis na de andere:

coronacrisis, stikstofcrisis, toeslagencrisis, oorlogen, (expres meervoud, want er is ook van alles gaande in Afrika), etc etc

Al die crisissen kennen m.i. dezelfde oorzaak: mensen maken keuzes op basis van het belang van hun eigen, selecte groep en niet meer op basis van het gezamenlijk belang, van het totaal. En daardoor ontstaat er strijd tussen alle verschillende belangen.

Dit filmpje maakt dat heel duidelijk:


Samen leven

We lijken verleerd te zijn om samen te leven. Zoals Marten Luther King ooit zei:

We hebben leren zwemmen als vissen en vliegen als vogels. Maar we hebben nog niet geleerd om samen te leven als broeders en zusters.

Martin Luther King

Zoals uit de actualiteit blijkt is voor iedereen het grotere geheel belangrijk. Maar veel mensen lijken zich daar niet meer van bewust. Toch is er veel behoefte aan verbinding. Het woord ”community” kom je steeds vaker tegen.

Ook voor mij persoonlijk is de grote gemeenschap heel belangrijk. Het geeft me het bewustzijn dat ik niet alleen sta, dat we samen kunnen werken aan het verbeteren van onze samenleving door steeds te kiezen voor het gezamenlijk belang. Dat we samen iets moois tot stand kunnen brengen. Daarom initieer ik graag allerlei samenkomsten, zowel online als fysiek, waar mensen weer dat samen kunnen ervaren. Zo verleen ik mijn medewerking aan de gespreksgroepen van het Vincent de Paul Center en organiseer ik mantra zingen. Ook is er inmiddels een online community gestart onder de titel: Bezielen en bezield worden. Mocht je daarin geïnteresseerd zijn, neem dan contact met mij op via het contactformulier.

Op weg naar meer Samen

Ik hoop dat de ervaring van ’samen’, die in die bijeenkomsten opgedaan wordt, doorwerkt in de deelnemers en via hen weer verder in de wereld. Druppeltjes op een gloeiende plaat misschien. Maar vele druppeltjes maken een stroompje en vele stroompjes een rivier en vele rivieren…

En daarnaast komen we samen misschien weer op andere ideeën over hoe we kunnen bereiken:

dat mensen keuzes maken op grond van wat goed is voor het gezamenlijk belang ipv voor het belang van een beperkte groep.

Kerstmis 2021

Kerstmis: van oudsher het feest van de terugkeer van het licht. De kortste dag is immers achter de rug! Toen er missionarissen kwamen om de ”heidenen” in onze streek te kerstenen (= tot het christendom te bekeren), sloten ze handig bij dit feest aan. Het werd het feest van de terugkeer van het licht en van geboorte, nieuw leven, hoop.

Maar nu, anno 2021, spelen andere thema’s een hoofdrol: lockdown en afstand en je afvragen wat je wel en niet durft qua samen Kerstmis vieren…

Licht en hoop?

Ik weet niet hoe het jullie vergaat, maar ik vind het soms knap lastig om hoop te houden en perspectief te blijven zien in deze tijd. Coronabeleid, klimaatissues, toeslagenaffaire, kabinetsformatie: Nederland is niet langer een land om trots op te zijn, integendeel. De coronacrisis brengt vele misstanden aan het licht en dat roept in ieder geval bij mij de nodige frustratie en ergernis op. Licht en hoop zijn soms ver te zoeken.

Bezieling

En niet alleen bij mij, zoals mij vorige week bleek. In een gespreksgroep over bezieling met toevallig drie oudere (gepensioneerde) en drie jongere deelnemers, ontdekten we dat de ouderen de bezieling van vroeger misten. Nostalgisch haalden we herinneringen op aan de demonstraties tegen o.a. kernraketten en kernenergie. We bleken toen allemaal het gevoel gehad te hebben, dat we samen invloed konden uitoefenen. We geloofden heilig in een betere wereld. De jongeren (alle drie onder de veertig) waren juist naar diezelfde bezieling op zoek en zouden zo’n gezamenlijke inspirerende beweging graag meemaken. 

De uitwisseling werkte erg inspirerend. Het bleek belangrijk om met elkaar onze frustraties te delen en te vertellen wat ieder van ons hoop zou kunnen geven. Op zoek te gaan naar waar we bezieling uit zouden kunnen halen.

Verhalen en visie

Waar ik zelf vooral behoefte aan heb, zijn verhalen met een visie. Verhalen over een betere wereld, waarin mensen warm lopen voor elkaar en voor de aarde. Verhalen over leiders die er zijn voor de mensen in plaats van omgekeerd. Over gelijkheid en gelijkwaardigheid en van daaruit omgaan met verschillen. Over met elkaar van mening kunnen verschillen en daarover een goed gesprek kunnen voeren in plaats van meteen te polariseren.

Misschien kunnen dat oude verhalen in een nieuw jasje zijn. Maar we hebben ook concrete nieuwe verhalen nodig over waar deze wereld naar toe gaat. Waar we wíllen dat die naartoe gaat. En hoe we daar kunnen komen. Verhalen over successen die we boeken, initiatieven die ons enthousiast maken. En niet alleen verhalen, maar ook gedichten en liederen en filmpjes. (Dat zijn natuurlijk eigenlijk ook verhalen.)

In dit blog wil ik graag dat soort verhalen en teksten met jullie delen. En ook inspirerende ervaringen. Als een soort tegengif tegen al die dagelijkse nieuwsberichten.
En ik wil stilstaan bij wat die verhalen betekenen voor ons eigen concrete leven. Voor de keuzes die we maken.

Vandaag wil ik graag onderstaand gedicht met jullie delen. Het is geschreven door Huub Oosterhuis in 2016, maar wat mij betreft nog altijd actueel. (De eerste strofe heb ik weggelaten, omdat die voor mij afleidt van de rest. )

Kerstmis 2016

(...)

Er zal nooit, nergens
een begin van redding zijn
als niet ten minste één mens zegt:
“Hier ben ik”
En ziende om zich heen
Ziet of er nóg een is, nog twee of drie
Met vonken licht ‘hier ben ik’
In hun ogen.

In diepe nacht - geen ster te zien,
geen engelenzang te horen-
zullen zij gaan
om wat misschien nog kan,
te hopen valt, te redden is 

één vluchtkind kantje boord
voorgoed geboren.

Kerstmis is twee- of driemaal
niet te tellen naamloos velen
die ‘hier ben ik’ zijn
en doen wat moet gedaan.



Huub Oosterhuis

Ik wens jullie hoopvolle kerstdagen en veel bezielende ervaringen in het nieuwe jaar!

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén